سلام
ازدواج بین دو فرد
درحقیقت ازدواج دو خانواده و دو فرهنگ متفاوت است
متاسفانه در بعضی ازدواجهای دانشجویی ؛ دختر و پسر فارغ از این مسئله بهم دل می بندند و وعده و وعید می دهند
در صورتیکه در پشت صحنه ؛ هم دختر و هم پسر تحت تاثیر رفتارها و توصیه ها و حتی تهدیدهای خانواده خود قرار دارند
گاها علاقه طوری است که چشم عقل کور می شود و توصیه های مشاورینی که علیه این علاقه و عشق
مطرح می شود براحتی حذف می شوند طوری که حتی خود فرد ممکن است از آن آگاهی نداشته باشد
توصیه کلی


1- توکل بخدا را فراموش نکنید و از نقش دعا در این زمینه غافل نشوید و بدانید گر صبر کنی زغوره حلوا سازی و انتظار نداشته باشی به سرعت همه چیز حل شود
2- گاها انسانها به دلیل تعامل با فامیل و یا دوستان ؛
درون خود با درگیری هایی مواجه می شوند که معمولا بروز نمی دهند
و گاه در دعواها آنرا مطرح می کنن و خود را سبک می کنن شما باید قبل از در گیری با ایجاد روابط خوب ؛ پی به درگیری های درونی همسر خود ببرید و آنرا مدیریت کنید واکنش سریع به حرفهای همسرتان نشان ندهید تا ترسی از گفتن حرف دلش برای شما بوجود نیاید
3- جنس زن معمولا با شنیدن جملاتی چون دوستت دارم و ... از طرف همسرش ؛ احساس شعف می کند

در صورتیکه مردان اینطوری نیستند شما باید نقش حمایتی شوهر خود را برخ او بکشید و از غرور او استفاده ابزاری کنید
مثلا جملاتی که می توانید بکار ببرید عبارتند از:
من از اینکه شما همسر من هستید افتخار می کنم
تو تنها حامی و پشتیبان من هستی ؛ چه کسی می تونه غیر از تو منو حمایت کنه
من زیر چتر حمایت تو زندگی می کنم
و غیره
شما می توانید همین مورد را برای پدر شوهر خود بکار ببرید و حمایت او را بخود جلب کنید
(البته باید به این جملات عقیده درونی داشته باشید و رفتارتان اینرا نشان دهد)
3- از مشاورین و اساتید دلسوز روانشناسی در دانشگاه خود غافل نشوید