طبقه بندی: دانستنیهایی از سرزمین کربلا، فلسفه گریه برای پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)، | نظر دهید 

کنار قدم‌های جابر/سوی نینوا رهسپاریم

ستون‌های این جاده را ما/ به شوق حرم می‌شماریم

شبیه رباب و سکینه/برای حرم بیقراریم

ازین سردی و سختی راه/به شوق تو باکی نداریم

فدایی زینب/هوادار عشقیم

اگرکه خدا خواست/بزودی دمشقیم

لبیک یابن الحیدر

قَطَعنا الیک الصَّحاری/الا یا امیر الفرات

أضِفنا فانّا ضیوفک/اضِف هؤلاء المُشاه

نَسیرُ الیک نهاراً/و نَحلُمْ بک فی اللیالی

نَعُدُّ الخُطى و العلامات/و نبکیک حتى الوصال

نسیل کَنهرٍ/یا بحر المَعالی

بصَخرٍ و سدٍّ/اَبد لانُبالی

لبیک یابن الحیدر

وُلِدنا على حبّ حیدر/ إذن لانخاف المَخاطِر

و نَفدیک بالقلب و الروح/ و لیس فقط بالحناجر

و الحمدلله صِرنا/ بلطفک شعباً أبیا

سنمشی الى القدسِ یوماً/ مع المسلمین سَویا

سلامٌ على الشام/ کَرَمزِ الصُّمود

و قدس و بحرین/ اسیرِ القیود

لبیک یابن الحیدر