درد این دل خسته با که گویم کلید این در بسته از که جویم گوهری که به  دریا   گم شده زبهر یا فتنش پیراهن که بویم  ندا می اید سرخودرا بالا کن  به طواف گل خودراشیداکن این دم بایدپرکشیدوپرید به افق های پرازنورامید وخودت خواهی دید شورونشاط این نوید پرواز کن تاانتهای چرخ کیهانی وآندم تماشاکن دست پنهانی آنگاه: خواهی یافت خانه  دوست کجاست  می دهم نشانش که پرزنورخداست