دل را اگر از حسین بگیرم چه کنم

بی عشق حسین اگر بمیرم چه کنم 

فردا که کسی را به کسی کاری نیست 

دامان حسین اگر نگیرم چه کنم

 

        کربلا لبریز عطر یاس شد. . . .

 

نوبت جانبازی عباس شد

باز محرم رسید، ماه عزای حسین

سینه‌ی ما می‌شود، کرب و بلای حسین 

کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه 

تا که بگیرم صفا، من ز صفای حسین

با آب طلا نام حسین قاب کنید

با نام حسین یادی از آب کنید 

خواهید مه سربلند و جاوید شوید 

تا آخر عمر تکیه بر ارباب کنید.

 

                            

                                پرسیدم از هلال چرا قامتت خم است ؟

                                آهی کشید و گفت ماه محرم است…

باز محرم رسید، ماه عزای حسین

سینه‌ی ما می‌شود، کرب و بلای حسین 

کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه 

تا که بگیرم صفا، من ز صفای حسین